Verslaving

Ik ben een verslaafde,
en ik weet best waaraan,
zelfs de herinnering achteraf
laat mijn hartslag de hoogte ingaan

Van alles wat verslavend is,
neem ik slechts één ding tot mij,
ik sleep me van hoogte tot hoogte,
de leegte ertussenin neem ik erbij

Die kleine momenten,
de gouden roes die ze geven,
telkens opnieuw,
al duren ze maar even

De beroering laadt me op,
ik sidder, ga hevig te keer,
alles gonst in mijn aders
bij de gedachte aan meer

Toch moet ik doseren,
wegen met mijn volle verstand,
want ik weet wel dat wie te dicht
bij de zon komt zijn vleugels verbrandt

Rondom mij zag ik de dolers
hun wereld helemaal verliezen
en eindigen in een woestijn
of voor altijd bevriezen

Ik hou mezelf in de hand,
hun middelen wil ik niet,
ik heb geen nood aan die bron
van levenslang junkieverdriet

De dierbaarste kick
bezorgt me nooit spijt,
ik ben gewoon verslaafd
aan jouw nabijheid

DSCI0004

Advertenties